Jak przygotowuje się sznycle?

Potrawy niemieckie i austriackie są bardzo często proste do wykonania. Nie inaczej jest w przypadku sznycla. Mięso rozbite na grubość 3 mm jest solone, frytowane w panierce z mąki, jajek i bułki tartej, a następnie smażone na maśle klarowanym. Panierka nie może jednak przylegać do mięsa, powinna wokół niego „falować”. 

Sposób podawania – na co zwrócić uwagę i z czym łączyć sznycel?

Sznycle cielęce z cytryną i sałatką ziemniaczaną to niewątpliwie przysmak kuchni austriackiej i niemieckiej. Kotleciki podawane są z sałatką kartoflaną (ewentualnie z ziemniakami) z pietruszką oraz cytryną i borówkami. Przed zjedzeniem mięso należy skropić obficie cytryną, aby wydobyć cały jego smak. Sznycel może wystawać z talerza, bo często ma aż 30 cm długości. W Polsce podaje się go z sadzonym jajkiem.

Podobne dania

Odpowiednik sznycla można znaleźć także w Argentynie. Danie nazywane milanesa jest jednak przygotowywane z mięsa wołowego. W kolei we Włoszech skosztować można cotoletta alla milanese, czyli sznycla w panierce z tartej bułki, jajka i parmezanu. Smaży się go na oliwie z oliwek. Włosi i Austriacy spierają się o to, kto był pierwszy. Austriacy uważają, że włoskie danie to wariacja na temat ich sznycla, z kolei Włosi twierdzą, że to austriacka potrawa inspirowana była ich kotletem.

Ciekawostki na temat sznycla

1. Sznycel wiedeński pojawił się najpierw w kuchni austriackiej, skąd przywędrował do Polski. Trzeba jednak pamiętać, że polski kotlet schabowy robi się z mięsa wieprzowego, a nie cielęcego.
2. Niewątpliwie podstawową różnicą, jaka dzieli tradycyjnego polskiego schabowego od sznycla prosto z Wiednia, jest mięso. Co prawda sznycel wieprzowy również pojawia się na austriackich i niemieckich stołach, ale dla wielu miłośników kulinariów nadal liczy się tylko ten przygotowywany z cielęciny.