Jak przygotowuje się Gundel palacsinta?

Naleśniki à la Gundel wyróżniają się przede wszystkim nadzieniem. Samo ciasto przygotowuje się z mleka, jajek, mąki, szczypty soli i odrobiny cukru. Cieniutkie naleśniki smaży się na patelni. Przygotowanie dania trzeba rozpocząć co najmniej dzień wcześniej, ponieważ rodzynki i skórkę pomarańczową powinno się przez kilkanaście godzin moczyć w rumie, a następnie odcedzić. Potem podgrzewa się śmietanę, łączy się ją z orzechami, rodzynkami i skórką. Wszystko gotuje się do momentu, kiedy całość zgęstnieje. Następnie garnek należy zdjąć z ognia, a masę pozostawić do wystygnięcia, po czym do środka wlewa się rum i wszystko jeszcze raz dokładnie miesza.

Bardzo ważnym składnikiem dania jest sos czekoladowy, który przygotowuje się z rozpuszczonej czekolady, cukru, mleka i kakao. Do tego dodaje się mąkę wymieszaną ze śmietanką. Na końcu do polewy wlewa się żółtko wymieszane z rumem.

Sposób podawania – na co zwrócić uwagę i z czym podawać Gundel palacsinta?

Gundel palacsinta można podawać zarówno w formie pojedynczych naleśników zwiniętych w rulon lub trójkąt, jak i naleśnikowego tortu. Tradycyjnie serwuje się je świeżo podsmażone na maśle, na płonącym półmisku, polane gorącym sosem czekoladowym. Najczęściej podaje się je jako deser po lżejszym obiedzie.

Podobne dania

Miłośnikom Gundel palacsinta z pewnością posmakują również słynne francuskie crêpes Suzette z sosem z likieru pomarańczowego, które są podpalane przed podaniem. Zupełnie inny smak mają natomiast amerykańskie pancakes albo japońskie naleśniki dorayak z miodowego ciasta, wypełnione słodkim farszem z czerwonej fasoli azuki.

Ciekawostki na temat Gundel palacsinta

• Węgierskie słowo „palacsinta” zrobiło niemałą karierę w językach słowiańskich. We wszystkich językach określenie naleśnika brzmi niemal identycznie – przeważnie „palačinka”. „Palatschinken” występują również w austriackiej odmianie niemieckiego. Używa się ich zamiast bardziej powszechnego „Eierkuchen” właśnie na określenie naleśników à la Gundel.
• Powstanie wyjątkowoych naleśników zawdzięczamy Karolowi Gundelowi, który był jednym z przedstawicieli słynnego rodu węgierskich restauratorów. Jego ojciec Janos słynął z niewiarygodnego talentu do komponowania smaków. To on także założył w Budapeszcie słynną restaurację Gundel, która do dzisiaj przygotowuje naleśniki według receptury jego syna. Rocznie sprzedaje się tutaj około 25 000 porcji tego wyjątkowego przysmaku.